WenD management: actief in advies, coaching en management

Blog Karin Doms: Ruimte voor witte vlekken in de boardroom

Vorige maand zouden we ons PIT lustrumfestival hebben. In de aanloop hiernaartoe besloten we echter om dit festival te cancellen. We hadden ons er zo op verheugd!

Cancellen bleek een spannende stap. Veel energie was gaan zitten in de voorbereiding: we hadden leuke sprekers gevonden, een mooie locatie ontdekt, een verfrissende programma-opzet gemaakt, verwachtingen gewekt bij anderen maar ook bij onszelf. De verleiding was groot om door te gaan en er maar een andere bijeenkomst van te maken. Aan den lijve ondervonden we hoe moeilijk het is om iets te stoppen waar je veel – energie- aan hebt gegeven. Toch zijn we gestopt, met pijn in ons hart maar me volle overtuiging.

Verder lezen

PIT-blog Karin Doms: Doe de GBV-check: Kijk of het deugt, niet alleen of het klopt!

Informatieverslinder: dat lijkt een wezenskenmerk van een lid van de Raad van Toezicht of een Commissaris. Bij het voorbereiden van een vergadering zie je een volle agenda met bijlagen. Ter bespreking liggen complexe besluiten voor met een verstrekkende betekenis. Elke keer is het een uitdaging om de informatie te ontwarren en de consequenties te doordenken.

In mijn contacten met toezichthouders en commissarissen hoor ik nogal eens de verzuchting: Hoe weet ik nou of dit echt een goed besluit is? Het ziet er prachtig uit, mooi onderbouwd en veel indrukwekkende cijfermatige bijlagen. Maar wat zegt het mij nou echt, wat kan ik hier mee? In de vergadering hierover ontvouwt het gesprek met de bestuurder zich soms als een soort armpjes-drukken: wie is het slimste, wie heeft de meeste expertise. Heel vermoeiend, en weinig effectief.

Verder lezen

Vijf jaar intervisie en inspiratie met commissarissen van VTW

Laatst mocht ik als spreker bij het VTW-ledencongres een lezing verzorgen over de ervaringen van vijf jaar inspiratiegroepen met commissarissen van woningcorporaties.

Als toezichthouder bij diverse organisaties en als medeoprichter van PIT, Platform Innovatie in Toezicht maak ik me al een aantal jaren sterk voor een verandering in de huidige bestuurscultuur. Op verschillende manieren probeer ik (en mijn mede-PITters) een verandering teweeg te brengen in de taakopvatting van de toezichthouder, van kennis naar inzicht.

Verder lezen

Toezicht in de cultuursector serieus nemen

Al enkele jaren lees ik het Financieel Dagblad. Soms ontdek ik daarin verrassende artikelen over cultuur. Verder is het vooral een barometer van het bedrijfsleven, met veel aandacht voor who is who. Een permanent terugkerend onderwerp in het FD is toezicht. Na alle debacles en schandalen is toezicht een hot issue binnen de profit en de non-profitsector. Het old boys network dat elkaar bij de borrel met sigaar de maat neemt, heeft evident onvoldoende gewerkt om misbruik en fraude te voorkomen. In tegendeel: het old boys network was mede oorzaak van het falen van toezicht. En waar toezicht faalt ligt de ondergang van bedrijven, crisis van systemen, op de loer.

Verder lezen

Cultureel ondernemerschap

Het FD bracht onlangs een bijzondere special uit over cultureel ondernemen.*) Ondertitel was ‘zonder subsidie’. De redactionele inleiding sluit af met: ”Het zijn niet alleen subsidiezorgen en concurrentiedruk waarmee de culturele sector kampt. De fundamentele verandering zit hem in de noodzaak om voortdurend het bestaansrecht te bewijzen.” Cultureel ondernemerschap wordt dus opgevoerd als prikkel voor kunstenaars om zonder subsidie te werken of om het bestaansrecht te bewijzen. Die prikkel was er in het begin zeker; nu zie ik het pleidooi voor cultureel ondernemerschap eerder als de verkramping bij een terugtrekkende overheid.

Verder lezen

Kunsteducatie

Onlangs nam ik afscheid als docent cultuurbeleid aan de master kunsteducatie van Fontys. Vier jaar lang wijdde ik studenten aan deze opleiding in in de politieke context van kunsteducatie. Het tij zat mee. De achtereenvolgende bewindspersonen vonden kunsteducatie allemaal belangrijk. Kunsteducatie kreeg prioriteit in het cultuurbeleid, zelfs van Zijlstra, de VVD staatssecretaris die forse bezuinigingen doorvoerde. Dit afscheid is voor mij aanleiding voor een korte bespiegeling over het belang van kunsteducatie.

Verder lezen

Wat je (toe)ziet ben je zelf

Steeds vaker wordt door toezichthouders en wetenschappers gepleit voor meer aandacht voor de zogenaamde boardroom dynamics. Naast vraagstukken rond de inhoud (strategie) en de aandacht voor de procedures (statuten, reglementen en codes) wordt gelukkig steeds meer onderkend dat met name de groepsdynamiek (gedrag en cultuur in de boardroom) een belangrijke voorwaarde is voor succesvol bestuur en toezicht.

Verder lezen

Beperking aantal commissariaten zorgt voor kwaliteitsimpuls

Afgelopen week meldde het Financieel Dagblad een verontrustend bericht over de gevolgen van de beperkingen van het aantal commissariaten. Het signaal dat door de gevestigde orde werd afgegeven was dat het voor de (semi)publieke sector een probleem wordt om goede commissarissen te vinden. In de nieuwe regelgeving mogen commissarissen maximaal 5 commissariaten vervullen en een voorzitterschap telt dubbel. De teneur van het FD-stuk is dat het de huidige commissarissen zo wel erg lastig gemaakt wordt om een goede portefeuille samen te stellen. Dat betekent dat zij moeten gaan kiezen en dan kiezen ze ‘natuurlijk’ voor de private sector, die meer geld en status oplevert. Een ernstig tekort aan commissarissen voor publieke organisaties zou dreigen.

Verder lezen

Voor goed toezicht hoef je geen Einstein te zijn (of wel?)

Dat het huidige toezicht onder druk staat is niets nieuws. En om te komen tot een oplossing wordt er door toezichthouders vooral gesproken over mogelijke veranderingen. Vergaderingen, congressen en conferenties staan bol van de thema’s rondom het nieuwe toezichthouden. En wat ik zie gebeuren op deze bijeenkomsten is dat zelfs de oplossing geinstitutionaliseerd wordt.

Verder lezen

Diversiteit is niet het tellen van verschil, maar het verschil laten tellen

Een van de discussiepunten over hoe toezicht anders geregeld zou moeten, gaat over meer diversiteit in de boardroom. Jammer genoeg focust de discussie over diversiteit in raden van toezicht in Nederland zelden op de toegevoegde waarde voor (maatschappelijke) ondernemingen, maar verzandt deze vaak in een sleets debat over quota – moeten er wel of niet 30% vrouwen in raden van bestuur – met vaste voor- en tegenstanders. Een gemiste kans, want de echte waarde van diversiteit is natuurlijk niet gelegen in een percentage vrouwen, of in een vastgelegd aandeel jongeren of culturele achtergronden.

Verder lezen