Dames, hoe lang blijven we ‘stofzuigen’ zonder macht?

Gisteren op de late zaterdagavond ontstond op Twitter nog een interessante discussie tussen enkele actieve en ambitieuze vrouwen: @biancadenouter @nicoletteloonen @cathyvanbeek56 @irenegcjanssen en ikzelf @karindoms
Het vraagstuk ging over de uitstroom van vrouwen uit de corporate wereld. Veel bedrijven en organisaties zien met name vrouwen tussen 35 en 40 jaar uitstromen en voor zichzelf beginnen in plaats van de stap te maken naar strategisch management of de boardroom. Is de stap naar zp’er voor veel vrouwen misschien ook een ‘vlucht’ van de apenrots? En zo ja, is dat dan erg?

Zijn de vrouwen die kiezen voor het zelfstandig ondernemerschap dom of zielig? Nee hoor, in mijn ervaring zijn het veelal zeer talentvolle vrouwen die heel bewust hun talenten willen inzetten en ervoor kiezen om zich niet gek te laten maken door de druk van een corporate omgeving. Het zelfstandig ondernemerschap biedt veel meer ruimte voor eigen dagindeling, voor eigen creativiteit en eigen wijsheid. In zo’n omgeving kunnen vrouwen in de drukste fase van hun leven zich toch blijven ontwikkelen. Je zou zelfs kunnen bepleiten dat deze vrouwen de voorlopers zijn van een nieuw tijdperk, die van de netwerksamenleving.
Maar daartegenover staan ook veel gemiste kansen! Gemiste kansen voor bedrijven en organisaties, die hun vrouwelijk talent net voor de top zien vertrekken waardoor hun investeringen in vrouwelijk potentieel niet geoogst worden en diversiteit in Nederlandse bestuurskamers nog steeds ver achterblijft.

Ook voor vrouwen heeft deze keuze een prijs. Weliswaar zijn steeds meer Nederlandse vrouwen onder meer door het bestaan als zp’er financieel onafhankelijk, dat is winst. Maar tegelijkertijd vraag ik me af of we niet in een eigentijdse vorm nog steeds aan het ‘stofzuigen’ zijn zonder macht. Dit vraagstuk kwam ook terug in de twitterdiscussie. Er lijkt sprake van een toenemende tweedeling in onze arbeidsverhoudingen. De institutionele omgeving versus de zzp’ers en zp’ers. De traditionele macht zit in de institutionele – corporate – wereld, daar zit het geld en daar zitten de beslissers. De adviseurs en de vakprofessionals functioneren steeds vaker als zelfstandig ondernemer en/of in flexibele netwerken. Zij hebben in toenemende mate invloed op de corporate wereld, maar behoren nooit tot de uiteindelijke beslissers.

Wat is wijs? Moeten wij vrouwen dan maar het spel beter leren spelen of iets meer compromissen doen en toch weer de corporate wereld opzoeken om onze talenten impactvoller te kunnen inzetten? Of moeten we juist via de ‘zij’baan de nieuwe netwerkmaatschappij verder doorontwikkelen? Mijn tip: kies voor ‘the best of both worlds’ met een combinatie van creativiteit in je eigen onderneming en institutionele macht in een raad van commissarissen of raad van toezicht.

 

Karin – Doms is de D van WenD: Direct, Daadkrachtig, Doorgronden en Doorontwikkelen.